Een cadeau voor ouders die alles al hebben

Er komt een moment waarop je ouders niets meer nodig hebben. Geen apparaten, geen kleding, geen spullen voor in huis; ze zijn eerder bezig met opruimen dan met aanschaffen.

En dan sta je er elk jaar weer, met Sinterklaas of een verjaardag in aantocht.

Waarom het moeilijk is

Het probleem is niet dat er niets te koop is. Het probleem is dat de behoefte verschoven is: van spullen naar tijd, aandacht en betekenis. Dat zijn geen dingen die je in een winkel vindt, en dat maakt de zoektocht zo frustrerend.

Cadeaus die in deze levensfase wél aanslaan hebben meestal één van drie eigenschappen.

Ze kosten geen kastruimte

Alles wat blijvend ruimte inneemt, voelt voor iemand die aan het opruimen is als een last. Een ervaring, een abonnement of iets eetbaars heeft dat probleem niet.

Ze duren langer dan een dag

Bloemen zijn zaterdag verlept, een etentje is over na drie uur. Een cadeau dat over maanden uitgesmeerd wordt, geeft telkens opnieuw een moment.

Ze vragen iets van u

Dit is het minst comfortabele punt en het belangrijkste. De cadeaus die het langst worden herinnerd zijn bijna altijd de cadeaus waar de gever zelf iets voor moest doen: tijd, aandacht, of het risico van een gesprek dat niet vanzelf gaat.

Wat in de praktijk werkt

Iets samen doen. Een dag weg, een cursus, een concert. Werkt goed zolang de gezondheid het toelaat en u er zelf bij bent.

Iets vastleggen. Foto's laten digitaliseren, een fotoboek maken, of het levensverhaal laten opschrijven. Dit is de categorie die het vaakst genoemd wordt als "het beste cadeau dat we ooit gegeven hebben", en tegelijk de categorie waar mensen het langst mee wachten.

Iets wegnemen. Een klus die blijft liggen, een abonnement dat geregeld moet worden, de tuin. Onromantisch, maar vaak het meest gewaardeerd.

Wat minder goed werkt

Cadeaubonnen voor winkels waar ze toch niets nodig hebben. Nog een fotolijstje. En alles waarbij zij zelf iets moeten uitzoeken of installeren, en dat verandert een cadeau in een opgave.

Wij maken Weekverhaal: elke week één vraag per e-mail aan uw vader of moeder, en na een jaar een gedrukt boek met hun verhalen. Dat past in de tweede categorie hierboven, en we zijn er eerlijk over dat het ook iets van u vraagt: meelezen.